2.3.2 Denizlerin Kirletilmesi

1982’de kabul edilen Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi (UNCLOS) hasar yasağını onaylar (md. 194 UNCLOS) ve gelişmekte olan devletlerin işbirliği ve öncelik ilkelerini sağlar (md. 192). Ayrıca, deniz çevresinin karadan ve yaşayan deniz kaynaklarının korunması için kullanılan denizden kirletilmesinin önlenmesini destekleyen genel hükümleri içermektedir (md. 204). Atıkların ve Diğer Maddelerin Boşaltılmasıyla oluşan Deniz Kirliliğinin Önlenmesi için 1972 Londra Sözleşmesi'nde daha özel hükümler bulunabilir; bu sözleşme tamamen yeniden şekillendirilmiştir ve 1978 Protokolü ile Gemilerin Yol Açtığı Kirliliğin Önlenmesi için yapılan 1973 Uluslararası Sözleşme (MARPOL) üzerinde de değişiklik yapılmıştır. Bu ikinci sözleşme, asıl olarak bayrak devlet ilkesinden kaynaklanmaktadır. Yani MARPOL’un hükümlerinin delinmesi, suç nerede işlenirse işlensin, gemi hangi ülkenin bayrağını kullanıyorsa ya da hangi ülkenin yetkisine sahipse o ülkenin hukuku tarafından cezalandırılır (md. 3 ve 4 MARPOL). Londra Atık Boşaltım Sözleşmesi uyarınca, gemi hangi devlete kayıtlı olduğu ya da hangi ülkenin bayrağını kullandığı, hangi devlete atık maddesi getirdiği ve en sonunda da hangi yetki alanına tabi olduğu önemlidir (md. VII Londra Anlaşması). Özellikle, petrol sızıntıları açısından, 30 Kasım 1990 tarihinde yapılan Petrol Kirliliği Alanında Hazırlık, Tepki ve İşbirliği üzerine Uluslararası Sözleşme (ILM, vol. 30, 1991, 733) ve Petrol Kirliliği Zararının Sivil Sorumluluğu üzerine 1992 yılında yapılan Uluslararası Sözleşme hala yürürlüğe girmemiştir.