2.3.1 Uluslararası Akarsular ve Göller

Uluslararası Akarsuların ve Göllerin Kullanımı ve Korunması üzerine bahsedilmiş olan sözleşme, önlem ilkelerini, sorumlunun yükümlülüğünü ve nesiller arası adaleti (md. 2, para. 5) önde gelen ilkeler olarak bildirerek, çevresel etki değerlendirmesi sağlayarak (md. 3) ve geniş işbirliği yükümlülüğünü kapsayarak (md. 9) uluslararası çevre hukukunun modern gelişimini yansıtmaktadır. Benzer şekilde, 1997’de kabul edilen Uluslararası Akarsuların Navigasyonel olmayan Kullanımı Sözleşmesi, katılımcı devletlerarasında işbirliği ve işbirliği yükümlülükleriyle ilgili daha ayrıntılı hükümler ve aynı zamanda Trailer Smelter vakasında zaten bahsedilmiş olan ciddi hasardan kaçınma prensibini gerektiren dengeli (adil) ve akılcı kullanım ilkelerini birleştirmektedir. Uluslararası akarsuların ve göllerin kullanımı ve korunması üzerine olan sözleşmenin aksine, ihtiyatlılık ilkesi, sadece yabancı türlerin getirilmesiyle ilgili ifade edilir. Devletler, ekosistem için olumsuz sonuçlar doğurabilecek yabancı ya da yeni türlerin uluslararası bir akarsuya girmesini önlemeyi garantilemek için tüm gerekli tedbirleri almalıdır (md. 22).

Ancak, her iki sözleşme de temel olarak kurtarılabilirlik limitleri dâhilinde bir kullanımı ifade eden sürdürülebilirlik ilkesine işaret etmektedir.