2.4.4 Ανάπτυξη της περιβαλλοντικής νομοθεσίας της ΕΕ

• Συνθήκη των Παρισίων της 18/04/1951 για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) (σε ισχύ από τις 23.07.1952)
• Συνθήκη της Ρώμης, της 25.02.1957. Συνθήκη για την ίδρυση της ΕΟΚ και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (EURATOM / Ευρατόμ) (ισχύει από την 01.01.1958). Οι ΕΚΑΧ, ΕΟΚ και Ευρατόμ είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
• Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον της 29.12.1972. Η αρχή των πρωτοβουλιών σχετικά με τα ζητήματα του περιβάλλοντος, τέθηκε βάσει της τελικής Δήλωσης της συνόδου κορυφής στο Παρίσι.
• Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έθεσε το πλαίσιο του Προγράμματος δράσης για το περιβάλλον, χωρίς να έχει καμία νομική βάση γι’αυτό, στις Συνθήκες της ΕΕ, βλ. άρθρο 235 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας : «Αν αποδειχθεί ότι είναι επιτακτική ανάγκη για την Κοινότητα να αναλάβει δράση κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της κοινής αγοράς, προκειμένου να εκπληρώσει έναν από τους στόχους της Κοινότητας, και αυτή η Συνθήκη δεν έχει προβλέψει τις απαιτούμενες εξουσίες, το Συμβούλιο, στην περίπτωση επίτευξης ομοφωνίας, μετά από πρόταση της Επιτροπής και μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρέπει να λάβει τα κατάλληλα μέτρα.»
• Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη της 28.02.1986, ΕΟΧ (Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος): η πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος είναι αποδεκτή ως πολιτική βάσει της Συνθήκης και η προστασία του περιβάλλοντος καθιερώνεται ως ρητό στόχο βάσει του κοινοτικού δικαίου (σε ισχύ από την 01.07.1987 )
• Συνθήκη του Μάαστριχτ της 07/02/1992: Διορθώνει, συμπληρώνει και αποσαφηνίζει τις ήδη εκχωρηθείσες αρμοδιότητες, επεκτείνοντας τες σε ειδικές κοινοτικές δραστηριότητες σε σχέση με την πολιτική για την προστασία του περιβάλλοντος (άρθρο 130 (c) έως (t) της Συνθήκης ΕΟΚ και στη συνέχεια άρθρο 174 με το άρθρο 176, ενώ στην ενοποιημένη έκδοση του Μάρτη 2010 άρθρο 191 με το άρθ. 193).
• Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τίτλος ΧΧ Περιβάλλον, άρθρο 191.

1. Η πολιτική της Ένωσης στον τομέα του περιβάλλοντος συμβάλλει στην επίτευξη των ακόλουθων στόχων:

• τη διατήρηση, προστασία και βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος.
• την προστασία της ανθρώπινης υγείας.
• τη λογική και ορθολογική χρησιμοποίηση των φυσικών πόρων.
• την προώθηση των αναγκαίων μέτρων σε διεθνές επίπεδο για την αντιμετώπιση των περιφερειακών ή παγκόσμιων περιβαλλοντικών προβλημάτων, και ιδίως των προκλήσεων στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής.

2. Η περιβαλλοντική πολιτική της ΕΕ στοχεύει στον υψηλό επίπεδο προστασίας, λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλομορφία των συνθηκών στις διάφορες περιοχές της Ένωσης. Βασίζεται στην αρχή της προφύλαξης και στις αρχές που υποθέτουν ότι η πρέπει να ληφθουν προληπτικά μέτρα, η περιβαλλοντική ζημία θα πρέπει να απομακρύνεται κατά προτεραιότητα ακόμη στην πηγή, και ο ρυπαίνων πρέπει να πληρώσει για τις ζημιές».

Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει τα εξής στον τίτλο XX «Περιβάλλον», άρθρο 193, ως βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη της πολιτικής της ΕΕ στον τομέα του περιβάλλοντος: «Τα μέτρα προστασίας που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 192 δεν θα πρέπει να είναι εμπόδιο μπροστά σε κάθε κράτος μέλος να διατηρεί ή να εισάγει αυστηρότερα προστατευτικά μέτρα. Τα μέτρα αυτά πρέπει να συμβιβάζονται με τις Συνθήκες της ΕΕ, και η Επιτροπή πρέπει να ενημερώνεται γι‘αυτά.»

Το πλαίσιο αυτής της πολιτικής τώρα βρίσκεται στις εξουσίες την Ευρωπαϊκή Επιτροπή