2.4.1 Η επιδραση στη νομοθεσία της ΕΕ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια νομική οντότητα (Άρθρο 47 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση), πράγμα που σημαίνει ότι έχει και νομική ικανότητα και ως διεθνής νομική οντότητα. Η ΕΕ μπορεί να συνάπτει συμβατικές σχέσεις με άλλες χώρες ή διεθνείς οργανισμούς σύμφωνα με το άρθρο. 216, Ι, της Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σύμφωνα με το σχετικό άρθρο της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά συνέπεια, η ΕΕ έχει επικυρώσει περισσότερες από 40 διεθνείς περιβαλλον-τικές συμφωνίες μέχρι το 2015. Αυτές οι διεθνείς συνθήκες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της έννομης τάξης της ΕΕ και αφορούν στα θεσμικά όργανα της ΕΕ και στα κράτη μέλη της, ως γενικές αρχές του δικαίου της ΕΕ .

Η Συνθήκη της Λισαβόνας δημιουργεί ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για την εξωτερική πολιτική της ΕΕ, από την οποία, ωστόσο, προκύπτει ένα νέο πλαίσιο για την πολιτική της ΕΕ στον τομέα του περιβάλλοντος. Στο μέλλον οι αρμοδιότητες της ΕΕ σχετικά με περιβαλλοντικά θέματα θα είναι κρίσιμης σημασίας σύμφωνα με το άρθρο. 191 επ. της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άρθρο. 3, II, και το άρθρο 216 επ. Για το λόγο αυτό, η ΕΕ έχει το δικαίωμα (αρθ. 3, ΙΙ και 2, Ι της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) να δημιουργήσει έναν νέο φορέα για την εξωτερική εκπροσώπηση, αν παραστεί ανάγκη στο πλαίσιο μιας διεθνούς συνθήκης, που θα δώσει εξουσίες στον φορέα αυτό, και να είναι σε θέση να ασκεί τις εξουσίες του, ή στο βαθμό που η συμμετοχή τους μπορεί να επηρεάσει τους κοινούς κανόνες ή να μεταβάλει την εμβέλειά τους. Με τον τρόπο αυτό, τα μέλη της ΕΕ αποκτούν ένα ισχυρό εργαλείο για την άσκηση των αποκλειστικών νομοθετικών εξουσιών στη διεθνή πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος. Με βάση το άρθρο 216, Ι, σε συνδυασμό με το άρθρο 218, ΙΙ της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει στα πλαίσια της πολιτικής διακριτικής ευχέρειάς της έαν η ΕΕ θα αρχίσει διεθνείς διαπραγματεύσεις. Όταν το Συμβούλιο ανοίγει τη διαδικασία για διαπραγματεύσεις, στην πραγματικότητα αυτό επιτρέπει να αρχίσουν αυτές οι διαπραγματεύσεις, και στη συνέχεια καθορίζει την κατεύθυνσή τους, επιτρέπει την υπογραφή τους και, σε τελική ανάλυση, έχει αποφασιτικό ψήφο σχετικά με το κλείσιμο των διαπραγματεύσεις και τη θέση της συμφωνίας σε ισχύ (άρθρο. 218, ΙΙ , IV, V και VI της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης).