4.2.3. Βιοαντιδραστήρες

Αποτελούν μεγάλους θαλάμους ζύμωσης για την καλλιέργεια μικροοργανισμών (βακτήρια ή ζυμομύκητες), που χρησιμοποιούνται στην βιοτεχνολογική παραγωγή ουσιών όπως π.χ. φαρμακευτικών προϊόντων. Εφαρμόζονται και στην μετατροπή βλαβερών αποβλήτων σε λιγότερο βλαβερές ουσίες. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για την εξυγίανση εδαφών και υδάτων, μολυσμένων με υδρογονάνθρακες από τη σύσταση των καυσίμων, καθώς και με οργανικές ουσίες. Στους βιοαντιδραστήρες υπάρχουν δυο κλάσματα (στερεό και υγρό). Η βιοεξυγίανση στο υγρό κλάσμα (αιώρημα) είναι σχετικά γρηγορότερη μέθοδος σε σχέση της εκείνης στο στερεό κλάσμα. Στους βιοαντιδραστήρες που λειτουργούν με το υγρό κλάσμα, το μολυσμένο έδαφος αναμειγνύεται με νερό και άλλα υλικά σε μεγάλο θάλαμο μεγάλου όγκου. Αντιθέτως, στους αντιδραστήρες στερεού κλάσματος δεν προστίθεται νερό. Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα αυτής της μεθόδου παρουσιάζονται στον Πίνακα 4.3.

Πίνακας 4.3. Πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των μεθόδων που χρησιμοποιούν βιοαντιδραστήρες.